Οι ελληνοκινεζικές σχέσεις και ο αντίκτυπός τους στην Ευρώπη

Anne-Kathrin Langhorst

Anne-Kathrin Langhorst

Η πολιτική της Κίνας προς την Ελλάδα και την Ευρώπη δε θα μπορούσε παρά να απασχολεί έντονα τα γερμανικά ερευνητικά κέντρα. Το German Council on Foreign Relations (DGAP) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, δεδομένου ότι έχει ξεκινήσει ένα επιτυχημένο πρόγραμμα Μελετών σχετικά με την κινεζική πολιτική. Η συνεργάτιδα του γερμανικού think tank κ. Anne-Kathrin Langhorst μιλάει για τις σινοευρωπαϊκές σχέσεις στο chinaandgreece.com και την κ. Στύλια Καμπάνη.  Αναλύει, μεταξύ άλλων, τον τρόπο που η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γερμανία βλέπουν την επενδυτική δραστηριότητα της Κίνας στην Ελλάδα, εξετάζει την πιθανότητα αύξησης των κινεζικών επενδύσεων και σχολιάζει και κατά πόσο η οικονομική ισχύς του Πεκίνου θα μπορούσε να υπονομεύσει τη διαπραγματευτική θέση των Βρυξελλών στην εξέλιξη των σινοευρωπαϊκών σχέσεων.

Ποια είναι η πολιτική της Κίνας στον Πειραιά;

Το 2009 η COSCO υπέγραψε σύμβαση διάρκειας 35 ετών για την εκμετάλλευση δύο τερματικών σταθμών στο λιμάνι του Πειραιά. Σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση καλείται να πουλήσει τον ΟΛΠ σε ιδιώτες επενδυτές, και η COSCO θα συμμετάσχει στο διαγωνισμό, έχοντας αρκετές πιθανότητες να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών του. Η τοποθεσία του λιμανιού του Πειραιά είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς αποτελεί πύλη της Κίνας προς στην Ευρώπη. Σύμφωνα με την κινεζική επιθυμία αναβίωσης του ναυτιλιακού Δρόμου του Μεταξιού, το λιμάνι του Πειραιά συνδέει τη Μεσόγειο – μέσω της διώρυγας του Σουέζ – με τον Ινδικό Ωκεανό. Για το Πεκίνο, η Ελλάδα αποτελεί το πιο ανατολικό σημείο της Δυτικής Ευρώπη και έχει ιδιαίτερη σημασία για τα οικονομικά συμφέροντά του, καθώς αποτελεί σημείο εμπορικής σύνδεσης μεταξύ Ασίας και της Ευρώπης. Πρέπει εδώ να υπενθυμιστεί πως η Κίνα έχει συμφωνήσει για τη χρηματοδοτική ενίσχυση Ουγγαρίας και Σερβίας με σκοπό τη βελτίωση της σιδηροδρομικής τους σύνδεσης μεταξύ των κρατών. Η κινεζική προσπάθεια θα έχει σίγουρα θετικά αποτελέσματα τόσο για την ελληνική οικονομία όσο και για τις οικονομίες της Ανατολικής Ευρώπης.

Is China serving political interests?

China is certainly not the altruistic Samaritarian, willing to help Greece solving its financial problems or providing development assistance to the Balkan states. Besides attractive investment opportunities, Chinese FDI are likely to be connected to the 2010 announced US-Asia-Pivot strategy. This strategy announced by the Obama government aims at strengthening diplomatic, economic as well as security ties between the US and the Asia-Pacific region. As this has prompted concern about US containment in China’s direct sphere of influence, the Chinese stretch to Europe is – besides its positive financial effects – most likely evidence of geostrategic, political realism. The Chinese move towards Europe represents the willingness to strengthen political ties as a reaction to the US bonding with the emerging economies in Asia-Pacific.

silkroadIIHow does the EU and Germany see China’s active presence in Greece?

The EU member states – including. Germany – generally have a positive attitude towards OFDI (Outward-Forward-Direct-Investment) from China. In 2014, China implemented guidelines, which facilitate investments from Chinese enterprises in other countries. These guidelines are in line with the 12th Five-Year-Plan (2011-2015) of the Chinese government and aim at a deregulation of administrative barriers. The rise of China to one of the world’s most liquid capital sources is of special relevance for Europe, because after the financial crisis, incoming direct-investments have not recovered until today and remained on a very low level. This certainly has negative consequences for the EU GDP and EU welfare. FDI – from no matter which country – create and secure employment and therefore welfare and economic stability as the GDP grows.

It is negatively noted in the media, that Piraeus investor COSCO does not accept workers’ representation and seriously cuts worker rights. Another aspect, which causes some concern, is that China itself is shaken by an economic downturn. As an emerging economy, the economic volatility of the country might lead to unexpected or overhasty capital drain. However, for the EU and Germany, there is hardly room for doubt in China as an important capital source.

Can the European economy benefit?

Through the size and structure of the Chinese market, especially FDI from China have the potential to unfold positive effects on the EU Economy. The more the economies of the two global players are linked with each other, the stronger these positive effects can get. One important aspect in that regard is know-how and technology transfer. If China buys or builds enterprises in the EU, it is likely to train the European employees and thereby create positive spillover effects. This might have not been the case a decade ago, but today, the Middle Kingdom is no longer the country of low-tech industries. Concerning the EU, it is important to keep the internal market attractive for Chinese FDI. However, structural reforms are urgently needed, above all in infrastructure, which is of great value for the export industry, such as transportation hubs.

But there are also some consequences for the EU by largely co-operating with China. As financial investments in some ways always go in line with interdependencies, there is the danger, that closer economic ties between China and the European states, will undermine the EU’s ability to criticise Chinese actions on other political issues. China’s ‘One belt, one road’ strategy is certainly a demonstration of Chinese financial power and economic influence towards the EU, Europe, the US and the rest of the world. It becomes obvious, despite recent economic downturns in China, the Middle Kingdom aims at being more than Asia-Pacific’s superpower.

 Interview with Stylia Kampani